چند وقتی است در بالاترین شاهد نظرات توهین آمیز و متعصب می باشم، برای همین لازم دیدم مطلبی در این باره بنویسم.
دوست عزیز، برادر، خواهر، مادر و پدر ایرانی که بدنبال آزادی هستید و آینده بهتر برای کشورمان آرزو دارید، چرا از خودمان شروع نمی کنیم؟ وقتی از گروه، طرز فکر، حزب و حتی دینمان انتقادی منطقی یا حتی غیرمنطقی میشود، چرا با ناسزا گفتن و تمسخر جواب این نقدها را می دهید؟ آیا بهتر نیست حداقل، برای حفظ ظاهری حزب سیاسی مان یا عقایدمان، با منطق جواب انتقاد را بدهیم یا از عقایدمان دفاع کنیم؟ تخریب چهره افراد از هر گروه چه سودی برای آینده خودمان و بچه هایمان دارد؟ اگر بی دلیل خدمتگزاری لایق را از صحنه خارج کنیم فقط بخاطر تعصبمان، جز اینکه شاید دلمان خنک شود، سود دیگری هم دارد؟
اگر آینده این مرز و بوم و فرزندانش برایمان مهم است، چرا با تحقیق، روشنگری و آگاهی رسانی مفید در این جهت حرکت نمی کنیم؟ چرا با کوچکترین انتقاد به حزب، گروه و دین مورد علاقه مان، کورکورانه و متعصبانه شروع به اصطلاح "دری وری" گفتن می کنیم و به شخص منتقد و حتی خانواده اش توهین می کنیم؟ مسخره کردن بی دلیل و توهین به افراد چه سودی برایمان تابحال داشته؟
جز این است که اگر این کارها را کنیم، آرزوی حکومت اسلامی را برآورده کرده ایم؟ تا کسی می آید حرفی بزند، نقدی کند، او را مزدور حکومت اسلامی (یا به اصطلاح ساندیس خور) می نامیم ... یا از برچسب زدن بر اشخاص استفاده می کنیم (سبزاللهی، شاه اللهی، بسیجی، مجاهد و ...).
اگر این روییه را پیش ببریم، هرگز، هرگز به آزادی و دموکراسی به معنای واقعی نمی رسیم مگر اینکه به عقاید یکدیگر احترام بگذاریم. به حرف های یکدیگر گوش کنیم و با منطق با یکدیگر بحث و گفتگو کنیم. در اینصورت است که به اتحاد و سرانجام به هدف واحدمان (آزادی و دموکراسی) خواهیم رسید.
پس لازمه آزادی واقعی، نابودی دیکتاتور درون خودمان است ...
